支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng huàn
hé míng
luán fèng hé míng
wā míng gǒu fèi
míng wā
míng biān
míng gǔ ér gōng zhī
hōng hōng qiāng qiāng
qiāng míng
qiāng yǒng
míng gǔ
wā míng
gǔ yuè qí míng
míng duó
fēi míng
míng tiān gǔ
jiàn míng
míng zào
míng hū
yīng míng qiú shēng
jiá yù qiāng jīn
cháo míng diàn chè
míng tān
míng kē qiāng yù
míng lì
míng fèng tiáo
wā gǔ chán míng
míng lài
míng kòng
míng jú
míng lù
bái fèng míng
míng zhōng liè dǐng
rú míng pèi huán
hú míng gǒu dào