支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
书籍;典籍。古代书于竹简,故称。
引南朝 梁武帝 《诏答周弘正》:“篇简湮没,岁月辽远。”《隋书·经籍志一》:“其餘篇简错乱,不可復读,并送之官府。”
词语篇简
拼音piān jiǎn 注音ㄆㄧㄢ ㄐㄧㄢˇ
引证解释书籍;典籍。古代书于竹简,故称。
["①古代用来写字的竹板。如 竹~。~牍。~策。~册。②书信。如 ~帖。~札。信~。书~。③不复杂。如 ~单。~易。~略。~要。~便。~洁。~练。册繁就~。言~意赅。④选择。如 ~拔。~选。~任。⑤姓。"]详细解释
["①首尾完成的文章或诗词。如 ~章。诗~。~目。~什( shí )(《诗经》中的“雅”和“颂”以十篇为一“什”,所以诗章亦称“篇什”)。~幅。长~大论。千~一律。②量词,指文章、纸张、书页。如 一~论文。"]详细解释
jiăn chēng
bái xíng jiăn
piān juàn
jiăn xù
jiăn shěng
níng jiăn
jiăn xiào
bào piān
jiàn jiăn
gāng jiăn
jiăn jìng
jiān jiăn
jiăn zhōng
jiăn bié
jiăn zài
huí jiăn
xìn jiăn
xīn wén piān
jiăn gā xiāng
qióng piān
shuāng jiăn
jiăn liàng
jiăn guī
jiăn dàn
yíng piān măn jí
yún mèng qín jiăn
jiăn qiè liăo dàng
duàn jiăn cán biān
shān jiăn zuì
dà fán ruò jiăn
hè jiăn
yǔ jiăn yì gāi
jiăn jié míng liăo
móu piān bù jú
lǐ shē níng jiăn
zhàng piān