支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
指牲畜嘘气或鼓鼻作响。
引何士光 《草青青》二:“我听见那头黄牛在栏里嚼草,不时喷着鼻鸣。”王盛农 《猛士》第十一章:“小黄马仍旧很兴奋,烦躁地发出低低的鼻鸣。”
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
["①嗅觉器官,亦是呼吸器官之一。如 ~子。~窦。~孔。~腔。~涕。~音。~烟(由鼻孔吸入的粉末状的烟)。仰人~息。嗤之以~。②创始;开端。如 ~祖。"]详细解释
băi jiā zhēng míng
hè míng zhī shì
yăn guān bí , bí guān xīn
míng zhōng
āi míng
dă míng ér
míng duò
pèng yī bí zǐ huī
míng jiàn dǐ zhăng
míng shēng
wā míng
míng láng
sī míng
bā bí
míng dú
shān míng gǔ yìng
bí shěn
pìn jī chén míng
xué bí
zhōng míng
jiū míng
míng shì
bí yè
jiǔ bí
míng jīn shōu jūn
bí tì
shài dú bí
léi gǔ míng jīn
míng zàn
míng nòng
bí shí jiè
míng shāo
yǐn dāo gē bí
què míng zhào jí
míng xián kuí rì
míng zhōng gé