支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
贤者。有两种意义。一是科学家的意思。二是宗教用词,可以理解成道行很高的人。关于贤者一词,中国也有自己的解释。贤者。意为贤明的人。高尚的人。这种思想往往固定成为帝王形象。而日本又有另一种。体现的是在特定的领域内得到极高的成就人。称之为贤者。而贤者有词,起源与阿拉伯至印度一带。这里称之为上帝的神使或拥有异能的人。
["①用在名词、动词、形容词、数词、词组后,并与其相结合,指人、指事、指物、指时等。如 读~。作~。二~必居其一。来~。②助词,表示语气停顿并构成判断句的句式。如 陈胜~,阳城人也。③这,此(多用在古诗词曲中)如 ~个。~回。~番。~边走。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
shì xián
rén zhě néng rén
dōng lín shí bā xián
shēng zhī zhě zhòng , shí zhī zhě guă
qī shí èr xián
qí xián
yòng xián
qián xián
bō xuē zhě
zhǔ zhě
yìng zhě yún jí
yǒu dé zhě
zhì shí zhě
xián shèng
xián jié
xián ruăn
róng xián
lǜ yī shǐ zhě
xián lìng
xuàn zhě
huò dé zhě
zhēn xián
sù xián
gēng zhě ràng pàn
guān zhě mén jí
liăng zhě jiān gù
wăng zhé xiān xián
shăng xián fá bào
hòu jì zhě
guān shèng xián
tuī xián rèn rén
jiàn shè zhě
fēi tiān shǐ zhě
shàn wèn zhě
băo guāng zūn zhě
fàn shèng zūn zhě