支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
鸣叫;嘶叫。
引宋•吴淑 《蝉赋》:“乘凉风以翾翥,应白露而鸣嘶。”宋•范成大 《初入峡山效孟东野》诗:“峡 马类黄狗,不能长鸣嘶。”
["①马叫。如 ~叫。~鸣。人喊马~。②声音哑。如 ~哑。声~力竭。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng qǐ wǔ
āi míng
hé míng
lǘ míng quăn fèi
wā míng gǒu fèi
míng jiàn
jī míng hú
gěng yè nán míng
sī jī
gū zhăng nán míng
míng fèng jì
míng dí
míng fèng
míng chī
míng guān
jiāo míng
míng pí
hú míng gōu huǒ
míng shì
jiá yù míng jīn
míng lín
míng ráo
míng yín
nòng kǒu míng shé
míng zòu
míng gǔ ér gōng
míng kē qǔ
zhòng yù lù míng
hú míng gōu zhōng
féi dùn míng gāo
míng shāo
gǔ jiăo qí míng
fèng míng lín chū
jī gǔ míng jīn
qí shān míng fèng
yī niú míng dì